O kadar güzeldin ki, ulaşılmaz sanmıştım
Peş peşe zincirleme, çok kazalar yapmıştım
Yıllar sonra bir sabah, gafletten uyanmıştım
Sen de bir insanmışsın, ne kadar yanılmıştım…
Yaşadıkça bir insan, her derde düşer olur
Kaçmak nereye kadar, komşun bu beşer olur
Bir gün biter ömürler, gün gelir mahşer olur
Sanma yaptığın hayır, zayi olur, şer olur…
Ta en başından beri, hatalar oldu elbet
Bilemedim dostluğun, bana ne büyük nimet
Geç olsa da doğruyu, anladım ben nihayet
Aşk körlüğüymüş her şey, her ne yaptımsa affet
Kılı kırk yaran Mevla’m; affeder, etmez zulüm
Affedersen dostumsun, değilse yerin gönlüm...
Ben miyim inat, sen mi? Her şey oldu kördüğüm
Helalleşelim dostum, haydi gelmeden ölüm…
Mehmet KORKMAZOGLU, 26.01.2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder